Malowanie dźwięku snów
Jej nowy album opowiada o zmianach. O transformacji. O tym, że coś musi umrzeć, aby coś nowego mogło zacząć żyć. Jak wąż, który musi zrzucić skórę, aby przeżyć.

Rozmawiamy z nią przez telefon, ma filiżankę herbaty w ręku i jest w swoim domu w Kopenhadze; rozmawiamy o jej nowym, samodzielnie wyprodukowanym albumie. Dlaczego nazywana jest Zrzucaniem skóry?

Ponowne przemyślenie symboli
„Tytuł ma kilka znaczeń. Większość ludzi w zachodnich kulturach kojarzy symbole biblijne, takie jak wąż, z negatywnymi ideami. Odkryłam jednak, że nie zawsze tak było we wszystkich kulturach – jak w kulturze sumerskiej ponad 3000 lat temu.

Dla nich – i dla mnie – wąż i to, że zrzuca skórę to coś pozytywnego, odnowa, transformacja. Nie jest to jednak całkowita zmiana, ponieważ nadal jesteś sobą” – mówi Kirstine.

Własna produkcja zrzucania skóry
Wyjaśnia, że tytuł odnosi się również do faktu, że przez wiele lat była częścią zespołu, a teraz poczuła, że nadszedł czas, aby przekroczyć ustalone granice.

Album był dla niej również świetną okazją do nabycia nowych umiejętności i rozwoju osobistego. Sama więc wyprodukowała ten album i nauczyła się wiele m.in. o perkusji, elementach rytmicznych, groove’ach i bitach, co nadało albumowi więcej mocy.

Wyrwanie dywanu spod nóg
„Izolowałam się przez długi czas. Wyrwałam sobie dywan spod nóg. Podobnie jak wąż, potrzebuje ciszy i spokoju, aby się odnowić. Jest to dość delikatny i samotny proces, ponieważ transformacja odbywa się w pustce i ciemności. Jest to jednak bardzo potrzebne, aby się odnowić” – mówi.

Czy proces i album w końcu zapewniły Ci to zbawienie, którego szukałaś?

„Tak. W niektórych utworach. Takich jak Drømmenes Lyd („Dźwięk snów”, przyp. red. Obejrzyj wideo poniżej). A potem jest wielka przyjemność wychodzenia i powrotu do świata. W rzeczywistości istnieje duży kontrast między tym wewnętrznym procesem a graniem na żywo, które jest bardzo ekstrawertycznym działaniem. Nauczyłam się też być sama dla siebie decydentką i liderką projektu” – zaznacza Kirstine.

Ankieta dla artystek
Będąc przez wiele lat liderką uznanego na całym świecie zespołu, takiego jak Blue Foundation, z hitami, takimi jak Eyes on Fire, z kontraktem z dużą wytwórnią, musiała znaleźć nowe źródła inspiracji, np. fotografkę Sally Mann, malarkę Annę Anker i muzyków, takich jak Patti Smith i Kate Bush.

Jak im się to udało? A co z dziećmi i rodziną, gdy robisz karierę? Czy można być liderem projektu i jednocześnie mieć rodzinę?

Poszukiwanie i niepokój
„Podstawą były niepokojące poszukiwania. Na albumie pojawiają się tematy życia i śmierci, zmartwychwstania. Kontrasty, które rozpoczęły się od Eyes on Fire. Czuję, że w jakiś sposób umarłam. Że płonęły mosty. Że zaczynałam od zera. Musiałam wszystko rozłożyć na czynniki pierwsze, aby zbudować coś nowego.

Piosenka Drømmenes Lyd jest destylatem lekkości życia, piękna małych, prostych rzeczy, takich jak siedzenie na ciepłym progu, które słońce ogrzewało przez cały dzień. Sens bycia na tej planecie.

Ale bardzo często życie jest czymś innym. Walką. Ta ciemność, niepokój, zwątpienie i poszukiwania są widoczne również na całym albumie, na przykład w piosence Broerne Brænder („Płonące mosty”, przyp. red.)” – wyjaśnia.

Konieczność zmiany
„Myślę, że każdy to zna. Złościsz się i wkurzasz, gdy dzieje się coś ważnego, ale niezwykłego. Jednocześnie jest to konieczne, nie pozostaje nam nic innego, jak pozostać wiernym sobie i przejść przez kryzys – lub zrzucić skórę – aby stworzyć siebie na nowo” – mówi.

Naturalny i odkrywczy dźwięk
Dlatego hałas i zgiełk miasta są obecne w wielu utworach jako prawdziwe dźwięki.

Ponieważ życie jest zarówno piękne, jak i gwałtownie hałaśliwe – a muzyka odzwierciedla nasze życie. Hamskifte jest właśnie tym – odbiciem życia i dokumentacją procesu twórczego. Dźwięk musi podążać za intencjami:

„Kiedy pracuję nad muzyką, bardzo ważne jest, aby dźwięk był czysty. Musisz być w stanie usłyszeć wszystkie warstwy muzyki, w tym np. trochę dodatkowego basu i ładne wysokie częstotliwości. Przezroczystość, ostrość. Lubię naturalne i odkrywcze brzmienie – dotyczy to również dźwięku na żywo” – wyjaśnia Kirstine.

Praca z dźwiękiem i głośnikami
„Zanim rozpoczęłam pracę nad Hamskifte, musiałam nauczyć się produkować i brać pod uwagę każdy aspekt dźwięku, którego poszukiwałam. Pracowałam z prawdziwymi dźwiękami jako naturalną częścią produkcji i chciałam stworzyć dźwięk, który nie będzie zbyt „ładny”.

Lubię pracować z kolumnami, które odtwarzają dźwięk takim, jakim jest naprawdę, a nie upiększają go. Jeśli chodzi o dźwięk i brzmienie, wolę jakość i atmosferę, która jest nieco rozbita i postrzępiona” – mówi.

„Na Hamskifte starałam się uzyskać brzmienie perkusji, które pasuje do atmosfery – to niepokojące, tlące się uczucie, które jest na tym albumie. Kiedy nad nim pracowałam, uznałam, że bębny brzmią zbyt „ładnie”. Skończyło się na tym, że przepuściłam perkusję przez wzmacniacz gitarowy, aby uzyskać to rozbite brzmienie.

Uwielbiam mieszankę „zabrudzonego” brzmienia i pięknych harmonii lub melodii wewnątrz hałasu – jak we mgle. Gdzieś tam wyczuwa się piękno” – wyjaśnia.

Nowe oblicza muzyki dla teatru i życia
Obecnie Kirstine pisze muzykę do dwóch spektakli teatralnych, które będą miały premierę w 2014 i 2015 roku, ponadto jest w jury nominującym do Nagród Muzycznych Rady Nordyckiej.

Kirstine zaczyna też komponować nowy album. Ma przeczucie, że ten następny album znów będzie w języku angielskim. Po introwertycznym procesie zrzucania skóry czuje się jeszcze bardziej gotowa do wyjścia na świat i być może współpracy z innymi artystami.

Na razie zrzucanie skóry ma za sobą; powstało coś nowego – Hamskifte – album wypełniony dwoistością, życiem i śmiercią, ogniem i lodem, pięknem i brzydotą, spokojem i hałasem. To wszystko jest niezbędną częścią tego, kim jesteśmy i kim się stajemy. Kirstine jest gotowa na zmiany, nowe wyzwania, nową muzykę i nowe brzmienia:

„Dźwięk jest dla mnie niezwykle ważny. Świat, w którym żyjemy, zbudowany jest na dźwiękach. Wszystko wydaje dźwięk, nawet planety, przestrzeń kosmiczna i najmniejsze owady wydają dźwięk, tworzą go.

Dźwięk jest dla mnie tworzywem, z którego zbudowany jest świat i który sprawia, że świat ewoluuje. Czuję się niezwykle zaszczycona, że mogę pracować z dźwiękiem każdego dnia” – podsumowuje Kirstine.

Dowiedz się więcej na www.kirstinestubbeteglbjaerg.com

– Rune H. Jensen, rhj@dali.dk